από τον Δία και ένα φεγγάρι ασημί στα μαλλιά της
Επωδός της Πανσελήνου στον Άξονα Καρκίνου–Αιγόκερω
Στης Ήρας το βλέμμα γαλήνη βαθιά,
του Δία ο νους σαν αστρόσκονη σπάει —
κι η Πανσέληνος λέει: “ό,τι ενώνεται πια,
δεν πεθαίνει — μονάχα φωτίζει
ένα κόσμο χωρίς σκιά
Ο Νους και η Ψυχή στο χρυσό σύννεφο σμίγουν —
κι η Σελήνη θυμίζει πως οι θεοί… σκέπτονται, και γεννούν
όμορφα Νοήμονα Παιδιά.
Είμαστε οι ΣΚΕΨΕΙΣ τους με του Λιονταριού Ήλιου, την καρδιά
Αστραία

