Ομηρικές Ώρες

Το τραγούδι του ποιητή

στο διηνεκές του Χωροχρόνου των Ομηρικών Ωρών

Ζεῦ πάτερ ……

Οι Ώρες, δωροδότριες πολυγήθεες, οι Πύλες του Ουρανού!

Η Ήρα και ο Χρονισμός.

Ο καλπασμός των αλόγων της ψυχής στον χωροχρόνο.

Το σπάσιμο του φράγματος της Αντίληψης!

Η Ήρα σε περίτεχνο άρμα ανεβαίνει με τιμόνι αργυρό και ρόδες χάλκινες οκτάκτινες .

Τα χρυσά λουριά πιάνει στα χέρια της και τα άλογα μόνη της δένει.

Κοντά της η Αθηνά, το λεπτό πέπλο ιδίας κατασκευής αφήνει , την ασπίδα με το κεφάλι της Γοργόνας κρατά. Τον χιτώνα του αιγιδοφόρου Διός, δικέρατον κράνος τετράφαλο χρυσό φορά που 100 στρατούς χωρά.

Από τους θυρωρούς, τις Ώρες περνούν και τις μετρούν.

24 ώρες, 24 ραψωδίες, 24 γράμματα , στιγμές από τα ταξίδια της αιωνιότητας από οξυδερκείς αναγνώστες περιμένουν να διαβαστούν σε ενθυμική ανάγνωση διαλογιστική.

Βρίσκουν τον νεφεληγερέτη να στέκεται μακρόθεν από τους άλλους θεούς στην ακροκορφή του πολύκορφου Ολύμπου:

Ζευ πάτερ….

Ο Χορός των Ωρών

http://homeristes.blogspot.gr/2012/06/blog-post_569.html

Αστραία

Μία Πανσέληνο για την Ήρα

 

από τον Δία και ένα φεγγάρι ασημί  στα μαλλιά της 

Επωδός της Πανσελήνου στον Άξονα Καρκίνου–Αιγόκερω

Στης Ήρας το βλέμμα γαλήνη βαθιά,

του Δία ο νους σαν αστρόσκονη σπάει —

κι η Πανσέληνος λέει: “ό,τι ενώνεται πια,

δεν πεθαίνει — μονάχα φωτίζει 

ένα κόσμο χωρίς σκιά

Ο Νους και η Ψυχή στο χρυσό σύννεφο σμίγουν —

κι η Σελήνη θυμίζει πως οι θεοί… σκέπτονται, και γεννούν

όμορφα Νοήμονα Παιδιά.

Είμαστε οι ΣΚΕΨΕΙΣ τους με του Λιονταριού Ήλιου,  την καρδιά

Αστραία

«Όμηρος και Πρόκλος: Διάλογος στο Φως του Νου»

 Όμηρος και Πρόκλος —

Διάλογος στο φως του μεσημεριανού Νου στη μεγάλη Σκηνή του Κόσμου

Φανταστική συνομιλία, στις ακτές της Κοσμικής Θάλασσας της Αντίληψης

Ο φιλόσοφος και ο ποιητής, κάτω από τη σκιά ενός δέντρου, αναμετρώνται με την Αλήθεια.

ΠΡΟΚΛΟΣ

Όμηρε, εσύ έπλασες θεούς με ανθρώπινα πάθη.

Κι όμως εγώ, διαβάζοντας πίσω απ’ τις λέξεις σου,

σ’ αναγνωρίζω ως μύστη, όχι απλό ραψωδό.

Πες μου: Στην Ιλιάδα, πού κρύβεται η ουσία του κόσμου;

ΟΜΗΡΟΣ (με πραότητα)

Στις μάχες, Πρόκλε.

Όχι στις εξωτερικές, μα στις εσωτερικές.

Ο Αχιλλέας δεν παλεύει μόνο με τον Έκτορα,

παλεύει με τον ίδιο του τον θυμό,

με το φως και τη σκιά της ψυχής του.

ΠΡΟΚΛΟΣ

Και η Οδύσσεια; Είναι άραγε μόνο το ταξίδι ενός άνδρα

ή κάτι βαθύτερο;

ΟΜΗΡΟΣ

Δεν είναι ο νόστος προς την Ιθάκη.

Είναι ο νόστος της ψυχής προς τον εαυτό της.

Η Οδύσσεια είναι η πορεία επιστροφής στο φως,

μέσα από τις θύελλες του κόσμου και των παθών.

ΠΡΟΚΛΟΣ

Έτσι λοιπόν, οι θεοί σου δεν είναι φαντασίες.

Είναι αρχές. Συμβολισμοί.

Ο Δίας, ο νους. Η Αθηνά, η φρόνηση.

Ο Ποσειδώνας, η ορμή της ύλης.

ΟΜΗΡΟΣ (χαμογελώντας)

Κάθε θεός μου έχει πολλαπλό πρόσωπο.

Όπως και ο άνθρωπος. Όπως και η αλήθεια.

ΠΡΟΚΛΟΣ

Οι ποιητές, λέει ο Πλάτων, πρέπει να εξοριστούν από την ιδανική Πολιτεία.

Μα εσύ, Όμηρε, δεν είσαι απλός ποιητής.

Είσαι θεμελιωτής ενός κόσμου νοητού.

Δεν σε εξορίζω — σε προσκαλώ.

ΟΜΗΡΟΣ

Και εγώ, φιλόσοφε, δεν γράφω για να δοξαστώ,

αλλά για να υπομνήσω και να θυμίσω.

Η ποίηση δεν είναι τέλος.

Είναι πέπλο.

Όποιος το διαπεράσει με το βλέμμα του,

θα δει την Αρχή.

Τέλος σκηνής

Σιωπή. Το φως πέφτει κάθετα.

Δυο σκιές ακουμπούν ελαφρά η μία την άλλη.

Ο χρόνος αποσύρεται.

Μένει μόνο ο Λόγος ο Ομηρικός και ένα Παιδί που τον ακούει προσεκτικά ανάμεσα στο Φως και τη Σκιά των Δένδρων

Η σκηνή αυτή, λουσμένη στο φως της γνώσης και του στοχασμού, αποτυπώνει τη διαχρονική αλυσίδα της παράδοσης: ο λόγος, η ποίηση, η φιλοσοφία — όλα για εκείνον που είναι έτοιμος να ακούσει.

Αστραία

Σύγχρονα Ομηρικά Έπη: Τηλέμαχος και Αχιλλέας σε Ενεστώτα Χρόνο

Α΄ ΤΗΛΕΜΑΧΙΚΟ  Ομηρικό συνέδριο  σύγχρονης ΤΗΛΕΔΙΑΣΚΕΨΗΣ

Ο Τηλέμαχος και ο Αχιλλέας είναι τα παιδιά των Ομηρικών Επών.
Χορεύουν τα μπλουζ μιας άγριας νιότης, μιας οργισμένης εφηβείας.

Ο Τηλέμαχος δεν  γνώρισε πατέρα — τον έχει ακουστά μόνο.
Κι ο Αχιλλέας ούτε μάνα, ούτε πατέρα.
Μεγάλωσε με τον Κένταυρο Χείρωνα, τον φιλόσοφο της φύσης.

Ο Τηλέμαχος καλεί τους Ιθακήσιους σε συνέλευση.
Κι εκείνοι τον ακούνε αδιάφορα, παθητικά.
Οι μνηστήρες του δίνουν πλοίο για να φύγει.
Τον διώχνουν και αν γυρίσει τον περιμένουν σε καρτέρι.

Ο Αγαμέμνων, με αλαζονεία και κατάχρηση εξουσίας,
προσβάλλει τον Αχιλλέα με τρόπο ποταπό
και τον σπρώχνει σε θυμό ανεξέλεγκτο.
Μάταια ο Νέστορας προσπαθεί να  τον συνετίσει και να τον συμφιλιώσει,
και να μην αδικηθεί ο Αχιλλέας.

Κι όμως…
Σε μια εικονική αυλή αιώνιας στιγμής,
ο Τηλέμαχος και ο Αχιλλέας συνομιλούν.
Κι ο Όμηρος, με το ραβδί στο χέρι, τους ακούει προσεκτικά.

---

🔍 Και τότε έρχεται το ερώτημα:

Ποιοι είναι οι σύγχρονοι Τηλέμαχοι και Αχιλλείς στην Ελλάδα του σήμερα;
Τι κάνουν; Τι λένε;
Και τι λέμε εμείς, οι “ενήλικες”;

Διώχνουμε τα παιδιά μας;
Προσβάλλουμε τους Λιγύριδες;
(το άλλο, ξεχασμένο όνομα του Αχιλλέα — από τη φωνή, όχι από τη βία)
Ζούμε με επιδόματα  επαιτείας και κλεμμένες  επιδοτήσεις,
κλέβοντας το μέλλον τους με παθητική αμέλεια;  Τους προσβάλουμε και αρπάζουμε τα κορίτσια τους καταστρέφοντας τη σχέση, τη βάση μιας καλής συναισθηματικής και σωματικής ισορροπίας; Ή τους ωθούμε στο περιθώριο χωρίς καμία αξιοκρατία με τη φτώχεια και την ανεργία

Κι εκείνοι;
Καθισμένοι στο φως μιας ελιάς,
μιλούν για το μέλλον τους,
σε ενεστώτα χρόνο,
με τον ποιητή τους παρόντα.

---

🏛️ Σύγχρονα Ομηρικά Έπη.

Σε μια  πραγματική   ΤΗΛΕ συνομιλία με το μέλλον του Ομηρικού Χρόνου

Αστραία

Ο Α΄ Τρωικός Πόλεμος

Πως ξεκίνησαν όλα με μια φωνή: "Άσε κάτω τα φουντούκια!" και βγάλε από την φωτιά ...τα κάστανα

🛖 Προϊστορική Φαντασία:

Πόλεμος στη Χαραυγή της Σπηλιάς

Όταν η Ιστορία ξεκίνησε με μια κλωτσιά

Ο Πρώτος Τρωικός Πόλεμος (ή αλλιώς: η Κλωτσοπατινάδα της Σπηλιάς)

Ο πρώτος Τρωικός Πόλεμος — ναι, υπήρξε κι αυτός —
έγινε πριν από μερικά εκατομμύρια χρόνια, στην προ-προϊστορική εποχή του Ηρακλή, όταν ο Οδυσσέας δεν είχε καν γεννηθεί, και πολύ πιθανόν ήταν ακόμα ιδέα στο μυαλό κάποιου σκεπτόμενου ανθρώπου.
Η μάχη διεξήχθη με χέρια, πόδια και κραυγές, ακριβώς έξω από το τείχος τοίχος μιας σπηλιάς — ένα είδος πρωτομαχίας χωρίς περικεφαλαία αλλά με πολλή κλωτσιά (γνωστή στην τοπική διάλεκτο ως "κλωτσοτινάδα") στη χαραυγή της Ατλαντίδος.
Οι αρχέγονοι Τρώες, θρασείς
είχαν κλέψει τις Σαβίνες τύπου, ( αργότερα και οι κοντοχωριανοί τους Ρωμαίοι οπλαρχηγοί ) γυναίκες, των τροφοσυλλεκτών, καθώς και μερικά από τα αποθέματα φουντουκιών, ριζών και μούρων.
Οι Αχαιοί αρχέγονοι κυνηγοί — που τότε δεν λέγονταν ακόμα Αχαιοί αλλά πολυπλόκαμοι "εκείνοι με τα ωραία μακριά μαλλιά" —
τους πολιόρκησαν.
Όχι με άλογα ή καταπέλτες. Με μερικές πέτρες, νύχια και επιθετικά βλέμματα.
Ο σκοπός ήταν ξεκάθαρος:
«Δώστε πίσω τις κυρίες και τα κάστανα!»
(Είχαν καταλάβει την σπουδαιότητα των γυναικοπαίδων για το μέλλον της μέλλουσας κοινωνίας, οι οξυδερκείς Αχαιοί )
Μετά από τρεις πανσέληνους και μία κρίση πείνας,
συμφιλιώθηκαν.
Έγινε λοιπόν συμβιβασμός:
Μοιράστηκαν τις γυναίκες (με αξιοπρέπεια και αρχαία γκρίνια),
Μοίρασαν τα τρόφιμα (ίσως λιγότερο αξιοπρεπώς),
και κατοικούσαν τη σπηλιά εκ περιτροπής:
οι μεν μέσα,
οι δε έξω σε σκοπιά, παριστάνοντας τους φύλακες
και κρυφοκοιτάζοντας την εστία της φωτιάς
Και έτσι τελείωσε ο πρώτος Τρωικός Πόλεμος —
χωρίς έπος, χωρίς έπαθλο,
αλλά με μια μεγάλη αρχή για τα ομηρικά μπερδέματα που θα έρθουν... πολλά χρόνια (και γενεές σπηλαίων) αργότερα.

Πρώτα Ήρθαν τα Κάστανα

(και μετά οι γυναίκες, και μετά ο πόλεμος…)

Για να διηγηθούμε την ιστορία του Ανθρώπου από την αρχή 

σε σύγχρονα και παλαιά Έπη Ομηρικά με τόλμη γοητεία και ομηρική φαντασία.

 Τα Άγνωστα Έπη

Μυθολογίες που δεν πρόλαβε να τραγουδήσει ο Όμηρος

Αστραία

Γαλαξιακές Γεννήσεις

Στην Γαλαξιακή Μήτρα της Ήρας γεννιέται το ηρωικό μωρό διπλό, ένα αθάνατο και ένα θνητό, από δύο αριθμούς, 6 έξι και 9 εννιά, σε 9 μήνες από την ένωση δύο γαμετών, ενός ευθέος σπερματοζωαρίου και ενός σφαιρικού κυκλικού ωαρίου, δεμένο με μια ασημένια κλωστή τον ομφάλιο λώρο του Ηρακλή.


Αστραία

Επωδός Λυγαριάς

                              

                           Στη ρίζα της λυγαριάς  και στους μικρούς και μεγάλους ήρωες που δεν λυγίζουν

«Στη λυγαριά η Ήρα ορκίζεται,

κι ο ήρωας δε λυγίζει —

εκεί που φύλλα δένουνε,

η μοίρα δεν τσακίζει.»

                                                                      Αστραία

Νέα Σελήνη στον Σκορπιό

Νέα σελήνη στον Σκορπιό σήμερα 10 μοίρες με το ωροσκόπιο το γεωκεντρικό

 8ος σταθμός του Οδυσσέα στην Κίρκη  και τον Άδη

και ο 8ος  Άθλος του Ηρακλή με τον  τρικέφαλο Κέρβερο άγριο πολύ

 Στο ανθρώπινο σώμα στα γεννητικά όργανα αντιστοιχεί

 Οι  σεξουαλικές καταχρήσεις  και  η υπερβολή ρημάζουν την ενέργεια  από τον  ανθρώπινο σώμα  με τον  Άδη να την λεηλατεί και την Κίρκη χοίρους  να ποιεί.

 ‘Όπως επίσης και η  στέρηση και η  ενοχή τρέφουν μια  σαδομαζοχιστική ΣΚΙΑ λαγνείας και φιληδονίας  που  καραδοκεί.

Το σεξ αφορά μόνο ενήλικα άτομα και με συναίνεση κοινή. 

 Ένα μέτρο θέλει και προσοχή  όπως όλα τα πράγματα της ύλης εδώ στη Γη και ένα  καλό κοφτερό  οδυσσειακό ΣΠΑΘΙ

Αστραία

Στο Λυκαυγές του Αυτόλυκου Ανθρώπου

Πάμε μια βόλτα ….σε υπερσυντέλικο πανσέληνο φεγγάρι

με μια πιρόγα συντελεσμένης μελλοντική απροσδιοριστία της Μνήμης
….στο παιγνίδι της έμφυτης Νοημοσύνης …σε Ενεστώτα χρόνο;
Τι ενθυμείσαι από το πρώτο ροδοχρωματισμένο πρωινό της Ανθρωπότητας

 στο λυκαυγές …του αυτόλυκου Ανθρώπου;
Όταν αντίκριζε για πρώτη φορά τον Ήλιο στο ξημέρωμα του 

…ως μέγα συμβάν της συμβεβηκότας ουσίας 

της παρακείμενης ύπαρξης του

Ιστορίες γύρω από την Εστία Φωτιά

 

Μυθικές ιστορίες σε κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη των ομηρικών ανέμων τυλιγμένη

Παίρνεις ένα κομμάτι Μύθου, σχοινί Μίτο και αρχίζεις να περπατάς 

χορεύοντας σε κύκλους γύρω από μια φλόγα εστία  ζωντανή.

Συνδέεις ένα- ένα τα δωμάτια, τους διαδρόμους   

σε σύνδεση ιστορική και μυθική με την δύναμη της αλληγορίας 

καθέτως και οριζοντίως.

Πλέκεις με αυτό  μια φορεσιά γερή ασπίδα ρούχα  αιθερικά

Τυλίγεις τα σχοινιά και τα πανιά σε ιστιοφόρα, του νου, γερά

έτσι επιπλέεις σε θολά και άγρια ποσειδώνια νερά

Παίρνεις και την ανέμη και αρχίζεις να την ξετυλίγεις 

τραγουδώντας  τραγούδια δημόδοκα φαιά

Κρατάς ένα κομμάτι σχοινί τελευταίο  για τους  προδότες του νησιού

και στέλνεις αποθρώσκοντα καπνό με σήματα ομηρικά  στον Αετό

Μυθικές ιστορίες  γύρω από φωτιές εστίες.....σε μετaομηρικές Εποχές Ωραίες

Αστραία

Η Ομίχλη της Ιθάκης

Συνομιλίες Οδυσσέα και Αθηνάς μέσα  στη  ποσειδώνια ομίχλη της Ιθάκης

Οδυσσέα, αναγνώρισε την πατρίδα σου
Αλήθειες και ψέματα, συνομιλίες του Οδυσσέα και της Αθηνάς, εν την αφίξει του στην Ιθάκη
Ο Οδυσσέας ξυπνά από τον ύπνο σαν την ωραία κοιμωμένη στην πατρίδα του. Την βλέπει βυθισμένη στην ομίχλη του Αιθίοπα Ποσειδώνα και δεν την αναγνωρίζει, Τον βοηθάει η Αθηνά μεταμφιεσμένη σε βοσκόπουλο και του λέει με το Σίγμα και το Νι:
-Μην είσαι ανόητος, ξένε, αυτό το νησί είναι η Ιθάκη, αυτή είναι η Ιθάκη η φημισμένη μέχρι την Τροία Ιθάκη
ν Οδυσσείας 230

 

Στο δρόμο για μια πατρίδα Εστία

 

Οδυσσέας για την πατρίδα Εστία του, ιστίον και κατάρτι του, στου Νου,  ΝΑΥΣ, το Πλοίον του.

Καιρός να ανάψει το Ιερόν Πυρ της Εστίας και του  Πνεύματος  στην Ελλάδα του Μέλλοντος μας!